LVdBossche

Een roos bloeit – niet uit aarde, maar uit silicium. De bloemblaadjes, zacht maar stralend, kronkelen rond één enkel, onafgebroken oog: de convergentie van perceptie en schoonheid, van natuur en toezicht. Ze ziet niet alleen – ze scant, ze decodeert, ze herinnert zich.Dit is geen gewone bloem, maar een hybride organisme geworteld in datastromen en bloeiend in synthetisch zonlicht. Bloemblaadjes smelten samen tot signaalcascades; knoppen ontluiken  als gecodeerde knooppunten; de aderen van de stengel pulseren met een groene code en brengen een nieuw botanisch circuit in kaart.Het DNA van de roos staat voor de zeven hoofdchakcra’s ( wortel-, hart-, sacraal-, zonnevlecht-, keel-, oog- en kruinchakra.) uit de Indiase filosofie en duidt terzelfder tijd op  het energiecentrum in het lichaam . Chakra verwijst naar de draaiende energie die door deze punten gaat gaande van creativiteit, wijsheid tot intuïtie  en verbinding met bewustzijn. Het oog kijkt in de kern tegelijk naar buiten en naar binnen naar de ruimte, het observeert zichzelf, observeert het  systeem dat groeit. Is het een waarschuwing? Een belofte? Of de natuurlijke volgende stap in de evolutie?